12 Mart 2011 Cumartesi

Kar

Bu onun ilk karı görüşü değil aslında...
Geçen sene bu zamanlar 14 günlük olan minik gözler, bulanık da olsa karı görmüştü... Şimdi ise minik ayaklarıyla karda iz bırakıyor... :)
Biz de bir çok kişi gibi karı özlemiştik ve biraz tutunca hemen kavuştuk kara... Artık kendi hislerimizden çok kızımızın kine öncelik veriyoruz galiba...
Camdan bakarken de çok şaşkındı, aşağıya kara inince de aynı şaşkınlıkla ve dikkatle her yeri izledi. Dün yemyeşil olan yerler bugün birden bembeyaz olmuş... Kara dokundu, elinde eriyip yok oluşuna tam anlam veremedi herhaldeki aynı bakışlar devam etti... Sonra karda oynayan diğer çocukları görünce hemen onlara doğru koştu ve onları izledi...

http://www.flickr.com/photos/60336247@N02/5514646294/in/photostream/MOV06737
Kara yattı-bulandı, karda yürüdü-düştü, babasıyla kaydılar ve bu çok hoşuna gitti.
Bir insanın karı ilk görüşüne ve tepkisine şahit olduk. Bir çocuk, gerçekten her şeyi yeniden fark etmenizi sağlıyor ve mutluluğunuzu, huzurunuzu, şükrünüzü arttırıyor...


1 yorum:

Adsız dedi ki...

Ne güzel yağmış oralar kar, G.’te hiç yağmadı, hasret kaldık valla ya :( . zynp’in halinden memnun olduğu belli, nası şirin duruyo maşallah.

AYSEGUL

En Son İki Kızım Vardı!

Kalıcılık için "kalem" şart. Ertelediklerimin yarısı uçup gidiyor. Ara verdikten sonra yeniden yazmak heyecanlı ve garip. Ar...