2 Nisan 2012 Pazartesi

Bezleri Attık...

Bu yazıyı tamamen anne kimliğimle yazıyorum. Teorik de bildiklerinin yanında pratikte neler oluyor... İlgilenene faydası dokunur belki... (Yazının bazı yerlerinde kitaplar da böyle yazmıyor ama, sen nasıl psikolojik danışman-pedagogsun demeyin!:)

Konu; TUVALET EĞİTİMİ...

................................................................................................

Başta belirtmek gerekir ki; şu an 8 aylık hamileyim ve kızım 25 aylık. Kendi fiziksel halimi hesaba katarak, bu konuyu yaza bırakmaya karar vermiştim. Ama baktım ki kızım çok hevesli, başta onu kırmamak için :) başladığımız tuvalet macerası süreklilik kazandı.

.................................................................................................................................................

ÖZETLE:

>İlk günlerde kızım tuvalete gitmek istediğinde (benim tuvalet eğitimine başlamak gibi bir niyetim hiç olmadığından) hevesi kırılmasın diye gün içinde hep bezliyken ara sıra aklına düştükçe tuvalete gittik, bazen tutturdu bazen tutturamadı.

>Ardından baktım bezi aç kapa zor oluyor, alıştırma külotu taktım ve hatırlamadığı zamanlarda ben hatırlatarak tuvalete (ortalama iki saatte bir) gittik.

>Böyle beş gün geçti ve bir baktım ki beş gündür yalnızca geceleri bez takıyordum. E birde önceleri gece dolan bezler, bir iki gece çok az ıslanmaya sonra hiç ıslanmamaya başladı. Bazı geceler uyandığında kaldırıp tuvalete götürüyorum, baz geceler kalkmadan sabah ediyoruz. Böylelikle gece de bıraktı yani!

>Bu yazıyı yazarken beş gündür gece dahil, on gündür, çişini tuvalete yapan bir minik var bizim evde... Ayrıca tuvaleti de çok kıymetli, "Kimse yapmasın o benim tut(v)aletim!"

>Kazalar olmuyor mu? Elbette oluyor, burada en önemli faktör, annenin hatırlatıcı olması...

Kolaylaştıran'a hamdolsun...


BİRAZ AYRINTI:

* Öncelikle olmazsa olmaz, fiziksel gelişime dikkat etmeli: gündüzleri 2-3 saat kadar bezi kuru kalabiliyorsa ve geceleri bezi eskisi kadar çok dolmuyorsa (tabii yatmadan önce yediklerine de bağlı) işiniz daha kolay olabilir. Örneğin kızımın gece bezleri bir kaç ay önce bile çook doluyken son zamanlarda bariz azalma oldu. Aynı şekilde gündüz belli süreler de bezi kuru kalıyordu.
(Erken dönemde başlamalı diyenler, başlayanlar, hüsrana uğrayanlar bunun yanında başarılı olanlar var tabii. O ayrıca değerlendirilecek bir yaklaşım...)

* Çocuğun duyarlılık kazanması lazım: bunu şu şekilde kazandığını düşünüyorum; -banyo yapacağı zaman altı açıkken bir kaç kez çişini yaptı ve çok şaşırdı, "anne su akıyor" dedi.
-Hemen hemen yaşıtları diyebileceğimiz komşunun, akrabanın ve arkadaşlarımızın çocuklarının tuvalete gittiğini gördü ve kendi banyonun kapısında onların çıkmasını bekledi. Bu onun merakını çokca arttırdı. Zaten 2 yaş döneminde çokca benmerkezli olduğundan "bende tuvalete yapcam!" diye başladı.
-Duyarlılık ortalama 18 ay civarı başlıyor, fakat biraz beklemek daha az çaba ile daha hızlı mutlu sona ulaştırıyor.

* Şu sıralar Pepee'nin çişimiz tuvalete şarkısına denk geldik. Çokca motive etti diyebilirim.
       "Çişimiz tuvalete, kakamız tuvalete
        Artık kimse yapmayacak poposundaki beze
        Bezleri attık külotlar giydik
        Artık hepimiz de tuvaleti öğrendik"
Şarkının sözleri durumu biraz fazla açıkca söylüyor!:) Çocuk için de bu daha iyi ve anlaşılır tabii. Özellikle şarkı söylemeye çokca düşkün olduğundan, dediğim gibi bizi fazlasıyla motive etti.
"Anne bezler pislik yapıyor, bezi atcam ben, külot diycem"  deyip başlıyor şarkıya...

* Sizin takip de olmanız lazım: Bu işin en önemli kısmı sanırım! Çocuğu ne sıklıkla tuvalete götürmeli derseniz, şöyle söyleyeyim. Ben 8 aylık hamile ve sıkca tuvalete gitmek zorunda kalan biri olarak, gittiğim her sefer de kızımı da götürdüm ve hepsinde yaptı! :) Yanii hamileliğinizin son dönemlerindeki tuvalete gitme sıklığını göz önünde bulundurabilirsiniz! Çocuk bir şeye dalmışsa ya da o an o ortamdan ayrılmak istemiyorsa söylemeyebilir. O yüzden özellikle ilk başlarda bu görevi unutmamak lazım. Etrafı temizlemek daha zor inanın! Özellikle sabit zamanlar var çişe götürmek için; uyandığında, uyumadan önce, dışarı çıkmadan önce ve dışarıdan gelindiğinde, gibi...


-Gece nasıl derseniz, örneğin kızımın bezinden anladığım kadarıyla bizim sıpa -yatmadan önce yediklerine bağlı olarak- bir kez çişini yapıyor. Bazen hiç yapmıyor. (Bu da zamanla kendiliğinden azalıyor, bizimki bir haftada çok farketti mesela..) Süprizle karşılaşmamak için geceleri onu kaldırıp çişini yaptırmak lazım. Sağlıklı ve sorunsuz tuvalet eğitimi almış çocukların bile %40'nın belli zamanlarda altlarını ıslattıklarını göz önünde bulundurursak, yatağın altına da sıvı geçirmez alez ya da aynı görevi görecek bir şey koymakta yarar var .

* Bir kaç şey almalı: örneğin, sıvı geçirmez alez, alıştırma külotları (yine de sızdırıyor ama kolaylığı da var), tuvalete inip çıkarken kendini daha güvende hissetmesi için yükseltici vb... Bir de sık üst değiştirme göz önüne alındığında, bol üst baş iyi olur.


*Bence kesinlikle yazın böyle bir işe başlamak çok daha kolaylık! Kışın her mana da çok daha zor.

* Bezi önce gündüz sonra gece çıkarmak tavsiye edilmez! Ama ben öyle yaptım. Neden derseniz, tamamen kolaycılık! Bir de göçebelik durumu var tabii o ayrı, oda yatak vs. karmakarışık! Yaklaşık bir hafta oldu gündüz bezi bırakalı, bir kaç gün sonra da gece bezi çıkardık. Haftanın başında bezine ortalama iki kez çişini yaparken, haftanın sonunda bire düştü. Bir kaç gün sonra ise sıfır-a düştü! Bunda çocuğun, duruma adapte olması yatıyor bence...

-Bunların yanında çocuğa pedagojik bir zararı var mı derseniz. Belki tümden çıkarmak daha kesin çözüm olabilir ama şu anda ikilem yaşadığını zannetmiyorum. Her sabah uyandığında "anne çişimi tuvalete yapcam" dedi. 
 Hatta bence bu süreçte gündüz -tuvalet olayını- anlamlandırdığı için gece bezi çıkarmayı kendi istedi... (Gece bez takmamı ilk günler farketmezken, bir kaç gün sonra "Anne bez tak, bak ben yapmıycam!" dedi, sonra takmamdan rahatsız olmaya başladı, bende takmadan önce hep sordum istiyor musun diye, on gün kadar sonra "Anne ben tuvalete yapıyorum çişimi, bez istemiyorum, takma" dedi.)

*Kaka daha mı zor?: Bazı çocuklar da bu durum yaşanabiliyor. Biz de hamdolsun bir sıkıntı olmadı ama bu konuda da şu önemli ki; takip yine annede, örneğin kızım sabah uyandığında yapıyordu ve bunu hissettiğiniz de onu götürmeniz lazım. Aksi halde çocuğun uzun süre tuvalette kalması her açıdan sıkıntılı olabilir.

* Dışarı çıktığımızda ne olacak peki!: Tuvalet eğitimine başlandığında 2 hafta münkünse evden çıkmayın derler bence gerek yok. İki-üç saatte bir tuvalet bulmak şartıyla çıkılmalı hatta, çünkü evde bu sebepten kalmak anneye ve haliyle çocuğa baskı oluşturur. Yalnız her tuvalete gitme imkanında götürmeli.
Havalarda malum bu aralar günlük güneşlik, neredeyse her gün dışarıdaydık ve 1 haftada bir kez altına yaptı. O da tuvaletini söyledikten sonra 1 saate yakın tuvalet bulamadık, artık eve gelmek üzereyken yapıverdi! :) Uzun araba yolculuklarında belki küçük lazımlık taşınabilir.

-Komik yanları da var; adrenalin arayanlar için güzel bir şeçim! "Kızım  pantolonuna yapma tamam mı?! Bak az kaldı şimdi tuvalet bulacağız!" (İki dk. sonra) "Yapmadın di mi kızım?!" :)
Sonrasında evde ayıcığıyla oynarken aynı şeyleri onun söylemesi! "Ayıcık bak sana tuvalet bulcam şimdi çişini yapma tamam mı?!" :))


*Ayrı bir dil oluştu!: Kızımın olayları algıladığı gibi dillendirmesi hoştu. Örneğin, çişimi yapacağım demek yerine "çişimi akıtcam" , "pıt pıt kakam düştü" , "güle güle kakalar, ben gidiyorum!" :) ...

* Sanırım en önemli şeylerden biri şu: bu durum hayatın her alanında geçerli gerçi; bir şeyi öncesinde fazla büyütürseniz sabrınız azalıyor.
-Şimdi başlarım bir haftada tamam, bir aydır bunun için dışarı çıkmıyorum... Sabırsız davranıp, güya çocuğa hissedirmediğinizi düşündüğünüz öfkeniz, korkutmalar, ayıplamalar!...- Yapılmamalı...
Sanırım ben, öncesinde zihni bir yatırım yapmadığımdan kızımın yaptığı her şey fazladan kolaylıktı bana.

* UNUTMAYIN! Şöyle düşünün, doğduğundan beri, hep bezine yapıyordu. Bu onun 2-3 yıllık hayatındaki ciddi bir alışkanlığını, ki kolay olanı terk edip, sorumluluk alıp öğrenmesi gereken bir durum, bence biraz empati kurmalı ve öyle yaklaşmalı.

Tam da olmadık yerlerde kazalar olabilir. Siz onun annesisiniz ve ona öğrettiklerinizi zarar vermeden öğretmelisiniz.. -Hele ki yanlış yaklaşımların ileri de çokca patlak verdiği bir konuda!- .

4 yorum:

seyyafinannesi dedi ki...

kız çocukları daha kolay alışır diyorlar. Etrafımda gördüğüm neredeyse bütün kız çocukları da sizinki gibi kısa sürede ve daha kolay bir biçimde hem gece hem gündüz bezi bıraktı. Bizimki iyice yılan hikayesine döndü. oğlan çetin ceviz çıktı. Bir hafta içinde alışmıştı ama sonradan keyfine göre hareket etmeye başladı.
Hamile halde iyi kolaylık olmuş size. Ben de 38.haftadayım henüz kesin hallettik diyemiyoruz.
(buarada ben size çok eskiden bir mail atmıştım, boğaziçi üni. fotoğraflarını görünce. Oradan mı mezunsunuz filan diye. Cevap gelmedi)

aileBiz dedi ki...

Allah kolaylaştırsın, siz benden daha çok hamilesiniz!:)
Kız erkek çocuk farklı olabiliyor tabii. Bence daha önemlisi ister 2 yaşında ister 3 yaşında olsun, çocuk ne zaman hazırsa o zaman olsun ki, kolay olsun. 1 ay değil 1 hafta sürebiliyor o zaman...
Tabii bu hazır oluşu doğru fark edebilmek de bazen kolay olmayabiliyor.
Bir de 1 hafta sonrasında değişti diyorsunuz, burada sizin iyi gözlemci olmanız lazım; ne değişti ki? Ama şunu da eklemeli, çocuklar için rahatlıktan sorumluluğa bir geçiş olduğu için sonradan mızıkçılık yapmalar da olabiliyor.

Mailinizi hiç görmedim, kusuruma bakmayın. Eşim Boğaziçi Üniversitesi mezunu, ben İstanbul Üniversitesi. Çok sık gideriz Boğaziçi'ne, bilirsiniz çok güzel oralar... Siz de mi oradan mezunsunuz?

seyyafinannesi dedi ki...

psikolojik danışmanmışsınız, ne güzel:) Seyyaf'ta değişen şey benim onun değişken haline verdiğim hatalı ve tutarsız tepkiler oldu. Yani 5 gün içinde alışıp söyleyen çocuk, sonradan mızıkçılık yapıp da altına yapmaya başladıkça ben biraz fazla tepki gösterdim ve o da benimle inatlaşmaya gitti. Derken bu yanlıştan dönmek için çaba sarf ettik filan ama %100 düzelme olmadı. Eşimin de dediği gibi bildiklerimi(çocuk psikolojisi alanında)oğluma uygulamaya gelince, en azından bu konuda tökezledim. Haklı olarak da eşim bana biraz kızdı. Yani bildiklerini uygulamayacaksan neden kitap okuyorsun o kadar diye. Haklıydı. Biraz oğlandan, biraz benden sebep bir buçuk aydır tam oturdu diyemiyoruz. Size sorayım bir soru: Benim oğlan normalde altına bile yapsa hemen söylerdi. Belki önceden söyleyip tuvalete gitmezdi ama yapınca, hatta belki de yaparken haber verirdi. Şimdi çişini de kakasını da yapıyor ve ben fark etmesem öyle dolaşıyor. Bu da bir tepki eminim ama nasıl davranmam gerektiğini şaşırdım artık. Ne önerirsiniz? (biraz uzun bir yorum oldu ama kusura bakmayın)
(evet, ben de boğaziçi mezunuyum da resimlerden dikkatimi çekti:) )

Adsız dedi ki...

bakalım bu yorum gidecek mi?Dünden beri iki yorum yazdım kayboldu nereye gittiyse:) Bir de mail attım adresinize, cevap bekliyorum mümkünse.
Seyyaf'ın Annesi

En Son İki Kızım Vardı!

Kalıcılık için "kalem" şart. Ertelediklerimin yarısı uçup gidiyor. Ara verdikten sonra yeniden yazmak heyecanlı ve garip. Ar...